Developed in conjunction with Ext-Joom.com

Wirów

W końcu XV w. staraniem Pawła, dziedzica Wirowa została ufundowana tutaj cerkiew prawosławna, która w XVII w. przyjęła postanowienia unii brzeskiej. Przez długi czas właścicielami Wirowa byli można Kuszllowie h. Drogosław.
Antoni Kuszell po pożarze drewnianej świątyni p.w. Narodzenia św. Jana Chrzciciela w 1830 r., w latach 1833-1836. wzniósł murowany kościół dla unitów. W czasie prześladowań unitów kościół został zamknięty przez władze carskie w1883 roku. Następnie został włączony w zespół żeńskiego prawosławnego Monasteru Chrystusa Zbawiciela, istniejącego w latach 1893-1915.

Dzięki pomocy finansowej cara Mikołaja II powstał okazały kompleks zbudowań złożony z budynków klasztornych oraz dwóch cerkwi w stylu neobizantyjskim, typowym dla rosyjskiej architektury sakralnej II poł. XIX w. Mniszki zajmowały się także działalnością charytatywną i szkolnictwem; opuściły klasztor w 1915 r. uciekając przed ofensywą niemiecką. W okresie międzywojennym klasztor użytkowany był przez zakonnice katolickie. Po 1946 obiekty zarekwirowały władze i umieszczono w nich dom dziecka. Obecnie w Wirowie działa dom pomocy społecznej. W dawnej świątyni unickiej, przejętej w XIX w. na główną cerkiew klasztorną, mieści się katolicki kościół parafialny pod wezwaniem św. Antoniego Padewskiego, a w przebudowanej, neobizantyńskiej cerkwi św. Serafina - plebania.
Budynki dawnego monasteru przez swój rozmach i niecodzienną architekturę są warte obejrzenia, nawet kosztem zjazdu głównej trasy.

 

Wirów use to be famous for its big orthodox monastery of Jesus the Savior that existed between 1893 and 1915 in a place of catholic Parish. From this time still survive former monumental orthodox main part of monastery, built in neobizanthine style, and two churches - St. Anthony church and former ortxodox church of St. Seraphim transformed into priest house.